نخستین هفته‌نامه تخصصی حمل و نقل

HAMLONAGHL WEEKLY

TWEEKLY.IR

امروز: ۱۴۰۱ سه شنبه ۷ تير | Tuesday 28 Jun 2022 | اِثَّلاثا ٢٨ ذو القعده ١٤٤٣
پربیننده‌ترین:
تبلیغات
تین نیوز
کیوسک
شماره: 143 | ۱۳۹۶ دوشنبه ۲۷ آذر
کد خبر: ۱۵۷۹۸

جدایی از «نوفرسوده‌سازی»


از دیدگاه کارشناسان حوزه نوسازی شهری، ایده رئیس‌جمهوری برای نوسازی بافت فرسوده شهرها که قرار است از پایتخت کلید بخورد از دو جنبه قابل‌تأمل است. جنبه نخست به موضوع تراکم ساختمانی پیشنهادشده برای ساخت‌وساز در بافت فرسوده بازمی‌گردد. حسن روحانی عنوان کرده برای آنکه ساخت‌وسازها در محدوده بافت قدیمی شهرها برای سرمایه‌گذاران ساختمانی اقتصادی شود، بخش خصوصی می‌تواند دو برابر مسکن فعلی در یک محله، خانه‌سازی کند.
این پیشنهاد اگرچه برای ایجاد جذابیت ساخت‌وساز در محدوده ۳  هزار و ۷۰۰ هکتاری بافت فرسوده است اما از دیدگاه کارشناسان باروح اسناد فرادست شهری همچون طرح جامع و طرح تفصیلی در تناقض است.

 


مطابق با طرح تفصیلی که از سال ۹۱ نقشه ملاک عمل برای ساخت‌وسازهای شهر تهران قرارگرفته، شهر به چهار پهنه با کاربری‌های مختلف تقسیم‌بندی شده و ساخت‌وساز در هر پهنه بر مبنای مختصات محله‌ای مجوز افزایش تراکم ساختمانی داده می‌شود. حال‌آنکه در این پیشنهاد به نظر می‌رسد ضوابط طرح تفصیلی مدنظر قرار نگرفته است.
دومین جنبه‌ای که به گفته کارشناسان حوزه نوسازی به نظر می‌رسد در طرح ابعاد الگوی جدید ساخت‌وساز در بافت فرسوده از سوی رئیس‌جمهوری مورد غفلت واقع‌شده آن است که مشخص نیست مدت‌زمانی که سرمایه‌گذار در حال ساخت‌وساز است، مالکین کجا اسکان پیدا می‌کنند؟ برخی کارشناسان حوزه نوسازی عنوان کردند اگرچه اجرای ایده جدید، روند نوسازی بافت فرسوده را تسریع می‌کند اما اگر بنا باشد همان نتایج گذشته را در نوسازی تکرار کند در میزان موفقیت آن باید تردید کرد.
از دیدگاه کارشناسان حوزه نوسازی آنچه تاکنون در قالب طرح‌های متعدد نوسازی بافت فرسوده اجرایی شده، درواقع قواره ناموزونی در دل شهرها است چراکه ایجاد رابطه مجدد میان پهنه‌های نوسازی شده با سایر نواحی شهری دشوار است.

 


علی تارانتاش رئیس کارگروه حفاظت و بهره‌برداری از بناهای تاریخی ارزشمند، معتقد است: «ازآنجاکه نوسازی بافت‌های ناکارآمد دارای اجزا و ابعاد مختلف اقتصادی، اجتماعی و کالبدی است بنابراین می‌توان بر این موضوع صحه گذاشت که پروژه‌های نوسازی این حوزه به‌عنوان پروژه‌های فرابخشی تعریف شوند؛ این در‌حالی است که آنچه تاکنون درروند نوسازی بافت فرسوده تجربه شده است اصطلاحاً کالبدی لکه‌ای است. به گفته وی نوسازی لکه‌ای در مقابل نوسازی محله‌ای قرار دارد. در جریان نوسازی لکه‌ای، عموماً مالکان خود به پروژه نوسازی ورود می‌کنند و نتیجه آن «نوفرسوده‌سازی» است.

 

به این معنا که عموماً در کوچه‌های کم‌عرض محلات بافت فرسوده (اغلب کمتر از ۶ متر) خانه‌های کلنگی و قدیمی یک یا دوطبقه تبدیل به کوچه‌های دندانه‌ای شده‌اند که آپارتمان‌های چهار طبقه ساخته‌شده در آنها جمعیت‌پذیری محله را بدون توجه به حد استاندارد سرانه‌های خدماتی افزایش داده است.
او عنوان می‌کند به تعبیر دیگر در این محلات با وجود نوسازی خانه‌ها، زیرساخت‌ها و روساخت‌ها برای این جمعیت آماده نیستند، کیفیت ساخت آپارتمان‌ها نازل است، و همچنان محله، محله نیست. تأمین مالی نوسازی بافت‌های ناکارآمد میانی فراتر از تأمین یا تسهیل تأمین هزینه‌های ساخت واحدهای مسکونی نو‌نما است.
او می‌گوید: «آنچه امروز خلأ آن حس می‌شود نیاز مبرم به تأمین مالی غیرشعاری نوسازی بافت‌های ناکارآمد میانی است و مهم‌تر آنکه همه مسئولان دولتی و بخش عمومی به اهمیت نوسازی این بافت‌ها واقف هستند اما هنوز اقدام مشخص و استانداردی برای تأمین مالی این پروژه‌ها انجام نشده است.»

ارسال دیدگاه شما

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیر سیستم منتشر خواهند شد
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهند شد
  • پیام هایی که به غیر از زبان پارسی باشد منتشر نخواهند شد
عنوان صفحه‌ها
نظرسنجی