نخستین هفته‌نامه تخصصی حمل و نقل

HAMLONAGHL WEEKLY

TWEEKLY.IR

امروز: ۱۳۹۸ يکشنبه ۲۴ آذر | Sunday 15 Dec 2019 | اِلأَحَّد ١٧ ربيع الثاني ١٤٤١
پربیننده‌ترین:
تبلیغات
پروازنما تین نیوز
کیوسک
شماره: 233 | ۱۳۹۸ دوشنبه ۱۱ آذر
کد خبر: ۲۱۶۶۷

شناورسازی؛ فرصتی برای نمایش یا اتلاف منابع

تجربه ساخت شناور و تأسیس شرکت‌های هلدینگ کشتی‌سازی، طی دو سه دهه گذشته نشان داده است که در خوش‌بینانه‌ترین موقعیت، ما شناورهایی خواهیم ساخت که کم‌وبیش یک دهه از تاریخ‌مصرف آن گذشته یا در بدبینانه‌ترین حالت شناورهایی خواهیم داشت که کارآمدی و قابلیت مناسبی در صنعت حمل‌ونقل دریایی کشور نخواهند داشت. تجربه‌ای که دهه‌های اخیر، شرکت کشتیرانی جمهوری اسلامی آن را به تلخی تجربه کرده و تصمیم سال‌های اخیر این شرکت برای برون‌سپاری و سفارش ساخت شناورهای جدیدی به شرکت کشتی‌سازی هیوندایی بیش از آنکه یک ضرورت فنی بوده باشد حاصل تجارب تلخی است که تاکنون تجربه شده است. کنفرانس خبری اخیر مدیرکل تجهیزات سازمان بنادر و دریانوردی مبنی بر سفارش ساخت ۹ فروند شناورهای جدید به ارزش ۱۱۲ میلیون یورو همچنین سفارش ۹ شناور دیگر به ارزش ۳۶ میلیون یورو و استفاده از توان داخلی کشور اگرچه نشانه‌ای از خودکفایی فنی و لجستیکی صنایع داخلی کشور است و باید بر آن بالید اما با توجه به تجارب و سوابق گذشته به نظر نمی‌رسد در چنین موقعیتی اساسا چنین دستور کاری قابلیت اجرایی داشته باشد، چه آنکه خرید و واردات قطعات خارجی با محدودیت‌های تحریم عملا امکان‌پذیر نیست و چنانچه از توان داخلی نیز بهره جوید بعید است که کیفیت و قابلیت قابل اتکایی داشته باشد. درنتیجه، آنچه پس از چند سال تحویل گرفته می‌شود همچون نمونه‌های مشابه دیگر، کمتر قابلیت استفاده در بنادر ایران دارد. بنابراین مهم‌ترین پیامد آن حیف‌ومیل سرمایه ملی در بدترین موقعیت و در حساس‌ترین شرایط که ایران نیازمند ارز و نقدینگی است به نظر تصمیم بهینه و مصلحت‌طلبانه‌ای نیست. آیا بهتر نیست سازمان بنادر و دریانوردی فهرست احتمالی از سازندگان تولید داخلی را منتشر ساخته و با توجه به سوابق و توانمندی‌های آنان، بیش از آنکه وارد دهلیز خسارت‌های سنگین به منابع سرمایه‌ای کشور شود یکبار دیگر سنگ محکی بر توانمندی‌های آنان زند و از تصمیماتی که به تحمیل هزینه‌های سرسام‌آور در شرایط تحریم منتهی خواهد شد پرهیز کند. مسئله مهم‌تر آنکه، با توجه به افول بنادر شمالی کشور و کاهش شدید بار در بنادر جنوبی در اثر تحریم‌های آمریکا، آیا سفارش این حجم از شناورها تا چه اندازه توجیه ملی دارد. مضافا بر اینکه چشم‌انداز آینده هم دست‌کم تا سه سال آینده این امیدواری را هم نمی‌دهد که مجددا سال‌های طلایی رونق بنادر در سال‌های پایانی دهه ۸۰ را تجربه و تکرار کنیم. سهل است که همین تجهیزات نیز در برخی بنادر با ۷۰ درصد زیر ظرفیت معمول، مشغول به کار هستند. درنتیجه جز ایجاد اشتغال در برخی از صنایع کشتی‌سازی و نیز بنگاه‌های خصوصی که البته امر مقدس و قابل‌تقدیری هست این اقدام شاید برای آینده بنادر و اساسا صنعت حمل‌ونقل دریایی تأثیر آن‌چنانی نداشته باشد و حتی خسارت‌های سنگینی وارد آورد، جز آنکه واقعا مصارف این شناورها و نیز کاربرد آنها ماورای آن چیزی باشد که در اذهان متبادر است. بنابراین بایسته است که سازمان بنادر و دریانوردی نسبت به این حاتم‌بخشی منابع ملی و نیز جنب‌وجوشی که ایجاد کرده کمی به وضعیت کنونی بنادر سروسامان بخشد و حدالمقدور از همین منابع لجستیک و تجهیزاتی موجود استفاده بهینه کند. 

ارسال دیدگاه شما

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیر سیستم منتشر خواهند شد
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهند شد
  • پیام هایی که به غیر از زبان پارسی باشد منتشر نخواهند شد
عنوان صفحه‌ها
نظرسنجی